terça-feira, 11 de junho de 2019

A NOIVA DO DRÁCULA - CAPÍTULO 39


Katherine tinha acabado de acordar, mas se encontrou sozinha na cama. Ela se espreguiçou sob os lençóis. Estava exausta de mais por conta da gravidez, e Vlad parecia ser insaciável quando se tratava do corpo e do sangue dela.

Ela sorriu com a lembrança do corpo dele sobre o seu, de suas carícias e juras de amor. Amava Vlad com toda a sua alma, e ficaria ao lado dele para sempre, mesmo que isso significasse o perigo que corria ao lado dele por causa de Damian.

Katherine afastou os lençóis e andou nua até o opulento guarda-roupa de madeira escura, escolhendo algo para vestir. Ela escolheu um vestido vermelho que lembrava muito um estilo neogótico, com mangas um pouco longas e uma renda que cobria seu pescoço. Decidira deixar o cabelo solto e passou uma leve maquiagem, nada muito forte. Vlad adoraria vê-la daquele jeito.

Ela terminou de se arrumar e abriu a porta do quarto, deparando com Ivan que passava pelo corredor. Katherine permaneceu quieta. Em seu íntimo, sabia que Ivan sentia algo por ela, apesar de somente ter notado alguns meses após tê-lo conhecido. Também sabia que Vlad começara a ter uma espécie de rivalidade com o irmão, sempre estando muito incomodado e sombrio na presença dele, ou quando ela falara sobre Ivan em três ocasiões.

Seu ciúme e possessão eram nítidos, inclusive sua superproteção que às vezes parecia ser sufocante. Mas ela não se incomodava, pelo contrário. Tentava de todas as formas agradá-lo, inclusive ficar afastada de Ivan. Era uma pena, sabia, pois Ivan parecia ser um bom homem. Mas faria de tudo para que não alterasse o humor de seu amor.

Katherine esperou Ivan passar pelo corredor, sem ele nem mesmo notar sua presença ali e fechou a porta atrás de si, andando em direção à cozinha. Ela sorriu ao lembrar que tinha precisado de duas semanas para que soubesse andar pela casa sozinha. Aquela mansão era palaciana.

- Milady? - Miranda ficou surpresa ao vê-la entrando na cozinha. - Ce faci aici? (O que está fazendo aqui?)

Katherine sorriu para a criada e sentou-se com certa dificuldade no banco por causa da barriga enorme.

- Am vrut să vorbesc un pic cu cineva (Queria conversar um pouco com alguém) - disse. - Uneori mă simt singur. (Algumas vezes me sinto sozinha.) 

- înţeleg. (Entendo.) - Miranda assentiu dando um leve sorriso.

- În acest moment lorzilor de după-amiază de multe ori se odihnească în camerele sale. (A essa hora da tarde os lordes costumam descansar em seus aposentos.) - Miranda encheu uma xícara de café e serviu a Katherine.

Katherine deu um gole no café.

- De ce nu te odihnești prea? (Por que vocês não descansam também?)

Miranda também encheu outra xícara de café para ela e sentou-se no banco de frente para Katherine.

- Shartene și am odihnit, dar nu prea mult. Noi lucrăm cea mai mare parte a zilei, dar am fost atât de obosit atât de. (Shartene e eu descansamos, mas não muito. Trabalhamos boa parte do dia, mas não ficamos tão cansadas assim.)  - Ela deu de ombros.

Katherine ergueu as sobrancelhas.

- Dar vampirii nu simt somnoros la ora asta? (Mas, vampiros não sentem sono a essa hora?) 

Miranda deu uma risadinha.

- Nu chiar, milady (Não exatamente, milady) - respondeu. - Pentru a spune că toți vampirii dorm în acest moment ar fi același lucru ca și a spune că toți oamenii dorm noaptea. (Dizer que todos os vampiros dormem a essa hora seria a mesma coisa que dizer que todos os humanos dormem à noite.)

Katherine sorriu, mexendo levemente sua xícara.

- înţeleg (Entendo.) - Ela ficou um momento em silêncio, depois logo voltando a atenção para Miranda. - Vlad mi-a spus că tu și Shartene au fost transformate în vampiri. Spune-mi, cum te-ai întâlni? (Vlad me disse que você e Shartene foram transformadas em vampiras. Me conte, como vocês se conheceram?) 

Miranda assoprou a fumaça de sua xícara e bebeu um gole de café.

- Shartene și cu mine s-au născut într-un orășel din Franța. Ea a trăit într-un sat vecin cu al meu, și am fost întotdeauna foarte unită, de când ne-am întâlnit. Ne-am văzut de multe ori, ceea ce a întărit și mai mult prietenia noastră. (Shartene e eu nascemos numa pequena cidade da França. Ela morava num vilarejo vizinho ao meu, e sempre fomos muito unidas, desde que nos conhecemos. Nos víamos quase sempre, o que fortaleceu ainda mais nossa amizade.) - Miranda sorriu docemente com a lembrança. - Am crescut împreună, secrete partajate, și chiar și în comun un prieten. (Crescemos juntas, dividimos segredos, e até mesmo dividimos um namorado.) -  Ela sorriu divertida ao notar a expressão de surpresa no rosto de Katherine. - În cele din urmă, viața noastră a fost destul de satisfăcătoare; am trăit bine, nu lipsit de nimic. Cu toate acestea, a existat o zi când un grup de cinci bărbați atacat satul unde am trăit și am ajuns pe moarte încercând să protejeze alte persoane. (Por fim, nossa vida era bem satisfatória; vivíamos bem, não nos faltava nada. Entretanto, houve um dia em que um grupo de cinco homens assaltou a vila onde morávamos, e acabamos morrendo por tentarmos proteger os outros habitantes.)

Katherine a olhou com compaixão.

- Ai încercat să protejeze singur? (Vocês tentaram proteger a todos sozinhas?)

Miranda assentiu.

- Am fost singura speranță a acestor oameni. Majoritatea au fost în vârstă și nu au știut să apere. (Éramos a única esperança daquelas pessoas. A maioria era formada de idosos, e não sabiam se defender.)

- Și știi cine a trezit din nou? (E você sabe quem as reviveu?)

- Nu-mi amintesc foarte bine. Dar știu că a fost un lord vampir aparținând Elite. A fost foarte arogant. (Não me lembro muito bem. Mas sei que era um lorde vampiro pertencente à Elite. Era bem arrogante.)

- Și apoi familia lui Vlad călătorit în Franța și a cumpărat? (E, então, a família de Vlad viajou até a França e as comprou?)

- Da. (Sim) - Miranda respondeu. - Dar, înainte de a cumpărat pentru ei, am suferit mult ca sclavi din alte vampiri. Chiar și au încercat să se separe. Ei au transformat oamenii în vampiri pentru a lucra pentru ei ca sclavi, și cred că se întâmplă astăzi. Mal să ne doarmă dimineața sau după-amiaza. Prin urmare, noi nu avem prea mult somn. (Mas, antes de sermos compradas por eles, sofremos muito como escravas de outros vampiros. Tentaram até mesmo nos separar. Eles transformavam humanos em vampiros para trabalhar para eles como escravos, e creio que acontece isso até hoje. Mal nos deixavam dormir pela manhã ou à tarde. Por isso, não temos muito sono.)

Katherine suspirou em lamentação.

- Îmi pare rău pentru asta. Pentru tot ce ai plecat. (Sinto muito por isso. Por tudo o que vocês passaram.)

Miranda sorriu e meneou a cabeça.

- Nu fi. A fost din cauza a ceea ce sa întâmplat știm această familie, inclusiv domnisoara. (Não sinta. Foi por causa do que aconteceu que conhecemos essa família, inclusive a senhorita.)

Katherine sorriu agradecida para Miranda. Também agradecia muito ao destino por ter colocado Vlad em seu caminho, inclusive aquelas duas criadas que agora eram suas boas amigas.

Shartene entrou na cozinha e se assustou ao vê-la ali. Katherine achou graça da expressão dela.

- Nu vă alarmați, Shartene. Am vrut doar să vorbesc. Ieși din cameră. (Não se assuste, Shartene. Só queria conversar um pouco. Sair daquele quarto.)

Shartene sorriu aliviada e retirou as xícaras de café.

- Se simte bine, milady? (Sente-se bem, milady?)

- Da, vă mulțumesc. (Sim, obrigada.) - Katherine acariciou o ventre avantajado. - In ciuda acestei sarcini fiind foarte obositoare, mă simt fericit să știu că există un fruct al dragostei mele și Vlad în creștere în mine. (Apesar dessa gravidez estar sendo muito cansativa, me sinto feliz por saber que existe um fruto do amor meu e de Vlad crescendo dentro de mim.) - Katherine suspirou de contentamento. - Mă simt complet. (Me sinto completa)

Shartene suspirou sonhadora.

- Trebuie să fie minunat să fii îndrăgostit de cineva. (Deve ser maravilhoso estar apaixonada por alguém.) 

Os olhos de Katherine se fecharam de tanto que ela sorriu. Ela sentiu seu rosto se partir em dois de tão feliz que estava.

- Este, da. Îmi place atât Vlad! (É, sim. Eu o amo tanto!) - Ela continuou acariciando a barriga. - Și acest copil va fi mult mai iubit. (E essa criança será muito amada.)

- Pentru noi prea! (Por nós também) - Shartene e Miranda disseram animadas.

Katherine assentiu contente.

- Da, desigur. (Sim, claro.)

Katherine levantou-se do banco e logo sentiu uma dor terrível invadindo cada centímetro de seu interior. Ela gritou e caiu no chão, não conseguindo aguentar aquilo. Jamais sentira algo parecido em toda sua vida.

Shartene e Miranda correram até ela, preocupadas.

- Milady!!

Katherine mal conseguiu vê-las por causa de sua visão embaçada pelo choro de dor.

Estava na hora do parto.

Nenhum comentário:

Postar um comentário